CerModern’in yüz yıllık “Cer” mekânı, hafızanın saklı odalarını andıran bir güçle karşımıza çıkıyor. Eski enerji, rayların ve demirin disiplinli ritmi bugün çağdaş sanatın farklı anlatım biçimleriyle yeniden canlanıyor; serginin temel teması olan “New:Now”, sadece güncellemeyi değil, şimdiye ait bir geçişi ve dönüşümü aktaran bir önerme olarak yankılanıyor.
Bu sergi, genç sanatçıların zaman, dönüşüm, yaratıcılık, özgünlük ve sürdürülebilirlik üzerine düşüncelerini bir araya getiriyor. Ancak güç, kavramların tek başına sunumunda değil; eserler arasındaki temaslarda ve izleyiciyle kurulan etkileşimde çoğalıyor. Günümüzün belirsizlikleri dışarıda dururken, içeride üretmeye devam eden bir direnç kırılmasıyla karşılaşıyoruz: Disiplinlerarası yaklaşım, çok yönlü ifade biçimleri ve geleneksel ile yeni mecralar arasındaki geçirgenlik, bu serginin dinamiklerini oluşturuyor.
Yoğun bir yıl süren araştırmanın sonunda davet edilen sanatçılar, yüksek estetik duyarlılıklarını, süreç odaklı çalışma tavrını ve cesur üretim anlayışlarını ortaya koyuyorlar. Sergi, yalnız eserler arasında değil, izleyiciyle kurulan dialogda da kendine özgü bir yer edinmeyi amaçlıyor; bu diyalog, gezginciliğin ötesinde, bakışın yönünü değiştirecek ve düşünmeyi yeni bir koridora taşıyacak şekilde kuruluyor.
Bakıla geldiğinde, serginin metninde Güllü’nün öne çıkardığı vurgu akılda bir eşik taşı gibi duruyor: “Bugünümüzü görselleştirebilirsek, yarınımızı şekillendirebiliriz.” Bu ifade yalnızca estetik bir slogan olarak değil, bir sorumluluk çağrısı olarak okunabilir. Görselleştirmek, bugünün tedirginliklerini, arzularını ve umut parçalarını görünür kılar; görünür olan ise tartışmaya, dönüşüme ve yeniden inşa etmeye açık hale gelir.
Seçkideki işler, mekânı yeniden düşünmeye çağıranlar, temsili sorgulayanlar, gerçeklik ile gerçeküstüyü eşitleyen yeni anlatılar kuranlar ve beden hafızasının iyileşme süreçlerine odaklananlar olarak farklı yönlerden çoğalıyor. Yenilik, çoğunlukla malzeme, süreç ve yöntemlerde kendini gösteriyor; bir işten diğerine geçildiğinde sadece biçim değil, düşünme biçimi de ufak kaymalar yaşayarak değişim geçiriyor.
SEÇKİDEN SANATÇI NOTLARI: DÖRT FARKLI HAT, TEK BİR ORTAK İTKİ Bu geniş yelpazeden hareketle serginin ana damarları daha net ortaya çıkıyor: Ece Duran, mekânı kullanmanın sınırlarını zorlayarak çizimin özerk alanında yeni bir derinlik arıyor; Ayşe Uluçay ise temsilin tekil bir merkezden değil, eksiklik ve dışarıda bırakılan ayrıntılar üzerinden kurulduğu bir görsel dil geliştiriyor; Ece Haskan gerçeküstü imgelerle gündelik dengenin tutarsızlıklarını ironik bir dille, Merve Atılgan ise beden ve ritüeller arasındaki bağları görünür kılarak iyileşme temalarını işliyor. Bu dört hat, serginin ana amacı olan “Şimdi”yi tek bir görüntüyle sıkıştırmak yerine çoğaltmayı ve biçimler aracılığıyla dönüştürmeyi hedefliyor.
Günler geçtikçe ziyaretçinin deneyimi yoğunlaşıyor; ayrıntılar üzerinde durma isteği artıyor ve “son gün” hissi bakışı daha dikkatli kılıyor. Yeni:Şimdi / New:Now – Sürüm 3.0, genç sanatçıların üretim azmini bir “iyi haber” olarak değil, emek ve direnç hali olarak sunuyor. Bu serginin belki de en değerli yanı, bugün yaşanan ağırlık karşısında bile yeni bir dil kurma arayışını birlikte sürdürme çağrısıdır. İzleyiciye kalan soru: Şimdi gerçekten geçip giden mi, yoksa dönüştürülebilir bir malzeme mi?
Sergi bilgileri: Yeni:Şimdi / New:Now – Sürüm 3.0, 9 Ocak – 1 Mart 2026, CerModern (Ankara), Küratör: Attila Güllü.
