İzleyiciyle buluşan her performansın ötesinde, Evcil’in unutulmaz sahne şovları için davet edildiği anlar, babası provalar sırasında hayatını kaybetmesine rağmen konserden kopmayan bir inancın yansımasıydı. Say’ın flüt ve piyano için bestelediği “Portreler” albümünden “Babam Ahmet Say” eseri, orkestrasyonla yeniden hayat buldu ve dinleyicilerle bütünleşti.
Konser sonrası konuşmalarında, şef Axelrod şu sıcak düşüncelerini paylaştı: “Özgecan Günöz’ün bulunduğu bu orkestrayı bu kadar seviyorum; onların müziğe olan cömert yaklaşımı ve içtenliği, sahnedeki sıcak ruhu benimsemenin ötesinde bir güven veriyor.” Bu duygular, I.D.S.O’nun muhteşem bir performans sergilemesini sadece bir başarı göstergesi olarak görmekten öteye taşıyan, sanatla samimiyeti birleştiren bir deneyimdi.
