İbrahim Tığ’dan Bir Keşif: Muzaffer Tayyip Uslu’nun Bilinmeyen Şiiri
Gazeteci, şair ve yazar İbrahim Tığ, erken yaşta hayata veda eden Zonguldaklı şair Muzaffer Tayyip Uslu’nun henüz bilinmeyen bir şiirini gün yüzüne çıkardı. Uslu’nun “Bir Çocuk” adlı bu eseri, 1946 yılında Adana Halkevi Kültür Dergisi olan “Çukurova”nın Ağustos ayı sayısında yayınlanmıştı. Şiir, Uslu’nun 1945 yılında yayımlanan “Şimdilik” adlı kitabında ve hakkında kaleme alınan hiçbir eser içerisinde yer almıyordu.
Dergideki “Muzaffer Tayyip Uslu” başlıklı yazıda, Uslu’nun sanatına dair önemli görüşler dile getirildi. Yazıda, “Muzaffer Tayyip’in elimizde kala kala ‘Şimdilik’ adlı bir şiir kitabı kaldı. Kendisi ince bir dal gibi kurudu gitti aramızdan. Küçük ciğerlerini yirminci asrın kör medeniyeti onları kemiren kurttan kurtaramadı. Karaelmaslı, veremin kara pençesinde damla damla eridi” ifadeleri yer aldı. Bu sözler, Uslu’nun sanatını ve hayata veda edişini derin bir üzüntüyle anlatıyordu.
Muzaffer Tayyip Uslu’nun 78 yıl sonra gün yüzüne çıkarılan “Bir Çocuk” şiiri ise şöyle:
BİR ÇOCUK
"Bir çocuk tanıyorum ki ben Saçları altın. Bir çocuk tanıyorum ki ben Gözleri ondaki bahtın Zenginliğini söyler. Bir çocuk tanıyorum ki ben İnmezken ağaçlar üzerinden Bir yığın toprak şimdi.”
MUZAFFER TAYYİP USLU KİMDİR?
Şair Muzaffer Tayyip Uslu, 1922 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Zonguldak’ta lise eğitimini sürdürdüğü dönemde, ünlü şair Behçet Necatigil’in öğrencisi olma şansını yakaladı. Ancak, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nde sürdürdüğü yüksek öğrenimini yoksulluk ve hastalık gibi zorluklar nedeniyle tamamlayamadı.
Uslu’nun edebi yolculuğu 1941 yılında, ilk şiirinin “Varlık” dergisinde yayımlanmasıyla başladı. Daha sonra, Zonguldak’taki önemli gazete ve dergilerde çeşitli şiirleri yayımlandı. Garip akımından etkilenerek bu akımın tarzını kendi yaşamıyla harmanlayan Uslu, şiirlerinde günlük konuşma dilini ustalıkla kullandı. Taşradaki yaşam, yalnızlık, hüzün, özlem, aşk ve maddi zorluklar gibi konuları işleyerek, okuyucularına derin duygular yaşattı. Şiirlerini, 1945 yılında “Şimdilik” adlı bir kitapta topladı.
