Sanatçı Georgiadis, tamamı pamuk kâğıt üzerine renkli mürekkeplerle boyanmış 24 eseriyle, kişisel anılarının, deneyimlerinin ve ilham kaynaklarının izini sürerken, sanat ve hafıza ilişkisini derinlemesine ele alıyor. İstanbul’daki dördüncü kişisel sergisini açmaya hazırlanan Georgiadis, daha önce C. P. Cavafy’ye Rapor adlı sergisiyle büyük yankı uyandırmış, izleyicileri Kavafis’in dizeleri eşliğinde edebi ve görsel bir yolculuğa çıkarmıştı. Sanatçının yeni sergisi ise bu defa bireyin kolektif bilinçaltıyla kurduğu bağı derinlemesine irdelemeyi amaçlıyor.
Georgiadis, mitlerin nasıl kişisel bir anlatıya dönüşebileceğini, gerçek yaşam deneyimlerinin hayali manzaralarla nasıl iç içe geçtiğini ve sanatın bu anlatıları nasıl görünür kıldığını eserleri aracılığıyla gözler önüne seriyor. Sanatçının yeni serisinde İstanbul’a duyduğu derin sevgi ve bağlılık, şehir mekânlarının seçimiyle kendini belirgin bir şekilde gösteriyor. Genellikle popüler turistik bölgelerden ziyade, Cihangir, Fatih, Kadıköy, Üsküdar ve Yeniköy gibi İstanbul’un farklı karakterlere sahip semtlerine odaklanan Georgiadis, bu mahallelerin atmosferini, tarihini ve insan hikâyelerini kendine özgü renk paletiyle yeniden yorumluyor. Bu mekânlar, sanatçının hafızasında birer sembole dönüşerek, kişisel mitolojisinin ayrılmaz parçaları haline geliyor.
Mitoloji, Edebiyat ve Sinema Üzerinden Şiirsel Bir Anlatı
Georgiadis’in eserleri, yalnızca şehir ve insan ilişkisini değil, aynı zamanda edebiyat ve sinema gibi farklı anlatı biçimleriyle kurduğu güçlü diyaloğu da yansıtıyor. Sanatçının “kişisel mitolojisi” içinde Luigi Pirandello, George Seferis, Kiki Dimoula, Attilâ İlhan, Murathan Mungan, Andrei Tarkovsky, Paolo ve Vittorio Taviani, Paolo Sorrentino gibi edebi ve sinemasal dünyaların ustalarına yapılan göndermeler, görsel anlatımını derinleştirerek zenginleştiriyor. Eserlerinde figürler zamanla silikleşirken, mekânlar simgelere dönüşüyor ve mürekkep, sanatçının kişisel ve evrensel anlatılarını bir araya getiren bir aracı haline geliyor.
Sanatçının metodik ama aynı zamanda sezgisel yaklaşımı, her eserinde kendini hissettiriyor. Georgiadis, sanatında yalnızca görüneni belgelemeyi değil, duyguları, mimari parçaları ve insan varlığını damıtarak derin bir anlatı oluşturmayı amaçlıyor. Bu anlatı, yalnızca bireysel bir deneyim değil, aynı zamanda kültürel ve tarihsel mirasa da bir saygı duruşu niteliği taşıyor.
Joseph Campbell’in “Mitler kamusal rüyalardır, rüyalar ise kişisel mitlerdir.” sözünden ilhamla yola çıkan bu sergi, hafızanın, mekânın ve bireysel anlatının sanatsal bir mitolojiye nasıl evrilebileceğini keşfetmek isteyen herkesi Istanbul Concept Gallery’ye davet ediyor.
