Bilim insanlarına göre, karıncalar, başka bir yuvadan gelen bireylerle karşılaşmalarını hatırlayarak, yuvanın her üyesine buna göre davranış sergileyebiliyorlar. Bu durum, onların küçük beyinleri göz önüne alındığında oldukça dikkat çekici bir kapasiteyi ortaya koyuyor. Üstelik, karıncalar doğada insanların dışında uzun süreli savaşlar yürüten birkaç türden biridir.
Karıncalar, kendi yuvalarındaki üyeleri koku yoluyla tanıyabiliyor ve bu sayede onlara diğer yuvalardakilerden farklı bir şekilde davranıyorlar. Genelde, komşu yuvaların bireyleriyle yiyecek için çatışmalara giriyorlar. Tıpkı diğer savaşlarda olduğu gibi, bu çatışmaların her iki taraf için de bir bedeli bulunuyor ve her iki taraf da önemli kayıplar verebiliyor. Ancak bazı durumlarda istisnalar da görülüyor. Örneğin, ateş karıncalarının küresel ölçekte bu kadar istilacı olmalarının temel nedenlerinden biri, komşu yuvalardaki karıncalara saldırmamalarıdır. Yani, savaşmak için enerji harcamak yerine, yayılmak ve yeni alanlara açılmak için çaba göstermeyi tercih ediyorlar.
Deneyin Sonuçları
University of Freiburg’dan Dr. Volker Nehring önderliğindeki bir ekip, siyah bahçe karıncaları üzerinde ilginç bir deney gerçekleştirdi. Bu deneyde, bazı karıncaları kendi yuvalarının üyeleriyle, bazılarını ise iki rakip yuvadan birinin temsilcileriyle yan yana getirdiler. Bu karşılaşmalar kısa süreli olsa da, beş gün boyunca her gün tekrarlandı. Deney süresince, karıncaların ısırma, asit püskürtme veya yuva arkadaşları olmayanlara yönelik çenelerini açarak tehdit etme gibi saldırganlık eylemlerinin sayısında belirgin bir artış gözlemlendi.
Deneyin bir diğer aşamasında, karıncaların üç alt grubunun, daha sonra iki rakip yuvadan biri olan A yuvasındaki karıncalarla karşılaşmaları sağlandı. A yuvasındaki karıncalarla daha önce deneyim yaşamış olan karıncalar, bu noktada saldırganlık gösterme olasılığı bakımından, yalnızca yuva arkadaşlarıyla tanışmış olanlara veya B yuvasındaki karıncalarla karşılaşmış olanlara göre daha yüksek bir eğilim sergiledi.
Ayrıca, B yuvasındaki karıncalarla karşılaşmalar da, karıncaların saldırganlığını tetiklemek için yeterli olmadı. Yabancı yuvalardan gelen karıncalar, daha az dövüşebilir hale getirildiğinde, test edilen karıncalar, daha önce karşılaşmadıkları kolonilerin üyelerine göre, tam donanımlı olanlar da dahil olmak üzere, o yuvanın üyelerine karşı daha az saldırgandı.
