Geçtiğimiz ay Selimiye Camii’nin restorasyonu, sanat tarihçileri ve sivil toplum kuruluşları tarafından eleştirilmiş, eserin tarihî dokusunun zarar gördüğüne işaret edilmişti. Sosyal medyada yayılan “önden-sonuna” görsellerin ardından mahkeme, işlemlerin yapılmasından doğacak telafisi güç zararları gerekçesiyle süreci durdurdu. AKP döneminde restorasyon gerekçesiyle dokunan eserler arasında Selimiye tek örnek değil; Osman Aydoğan, sehriyar.info’da konuyu ayrıntılı biçimde inceliyor ve restorasyonların çoğunda faciaya yol açtığını savunuyor.
Aynı kişi, Selimiye’nin kalem işleriyle ilgili müdahalelerin dikkat çektiğini vurgulayarak, “kültür katliamının son örneği” olarak nitelendirdiği restorasyonu,“cevap verilirse planlanan müdahalelerin telafisi güç sonuçlar doğuracağı” kaydıyla değerlendiriyor. (Selimiye Camii Büyük Kubbe Öncesi-Sonrası) Tepkiler sonucu Edirne Bölge İdari Mahkemesi yürütmeyi durdurma talebini kabul etti ve karar 27 Eylül 2025 tarihinde yürürlüğe girdi. Ancak Aydoğan’a göre bu karar, kamuoyundaki tepkileri dindirmek ve proje havada kalmış gibi göstermek amacı taşımakta.
Heyet içindeki isimlerin basına verdiği demeçlerden hareketle Aydoğan, Türk kimliğini inkâr ederek “Selefi Vahhabi düşüncesine sahip olduklarını” öne sürüyor. Heyet Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Sadettin Ökten’in “Tevhide ve sünnete götürmeyen her türlü unsurun, oradan edepli şekilde kaldırılması icap eder” sözlerini aktaran Aydoğan, “IŞİD’in tahribatını Türkiye’deki benzer hedefler üzerinden sürdürmeye çalıştığı” düşüncesini savunuyor ve “Restorasyon adı altında kültür ve sanat cinayeti işleniyor” ifadesini kullanıyor. Türkiye’deki restorasyonların kasıtlı ve bilinçli olarak zarar verdiğini öne süren Aydoğan, konuya ilişkin yazısında pek çok örnek paylaşıyor.
Çorum Ulu Cami, Kastamonu Nasrullah Cami, Kapalı Çarşı, İznik Nilüfer Hatun İmareti içindeki Türk İslam Eserleri Müzesi, Bursa Şehzade Mustafa Türbesi kubbesi, Trilye Fatih Camisi, Zeyrek Cami, Malatya Silahtar Mustafa Paşa Kervansarayı, İzmit Orhan Cami, Üsküp Sultan Murad Camii, Ayasofya Şehzadeler Türbesi ve İstanbul Haseki Hürrem Sultan Camii gibi yapıların restorasyon süreçleri, tezahür eden sorunlar ve görseller üzerinden ele alınıyor. Aydoğan, restorasyonlar sırasında tezyinat, süsleme ve hat sanatlarının kaldırılarak yerine beyaz badana uygulanmasının yaygınlaştığını belirtiyor ve şu örnekleri öne çıkarıyor: (Çorum Ulu Cami kubbesinin öncesi-sonrası), (Kapalı Çarşı restorasyon öncesi-sonrası), (Malatya Silahtar Mustafa Paşa Kervansarayı öncesi-sonrası), (İstanbul Haseki Hürrem Sultan Camii restorasyon öncesi-sonrası).
