SpaceX, Starship’in 11. test uçuşunda beklenmedik olmayan başarıya ulaştı ve SpaceX’in Starbase tesisinden yükselen 123 metrelik taşıyıcı, önceki görevlerin benzerini yerine getirerek üst üste iki kez tüm hedefleri gerçekleştirdi. Bu uçuş, Starship programının Version 2 modeliyle yapılan son fırlatma olarak kayda geçti ve gelecekteki versiyonlar için bir kilometre taşı oluşturdu.
Gelecekteki roket tasarımlarının büyümesi yanında, Version 3 yaklaşık 124,4 metre yüksekliğe ulaşacak şekilde tasarlanırken, Mayıs 2025’te tanıtılan ve muhtemelen Version 4 olarak adlandırılacak olan “Future Starship”in 142 metre uzunluğa ve 42 Raptor motoruna sahip olması planlandı; bu tasarım 2027’de uçuşa hazır olacak.
11. uçuşta mühendisler yeni bir iniş stratejisini test etti. Super Heavy güçlendiricisinin başlangıçta 13 motorla kalkış yapması, yol düzeltme aşamasında ise 5 motorla yönlendirme yapmasıyla bir dizi güvenlik ve kontrol simülasyonu gerçekleştirildi. Bu yaklaşım, gelecekte V3 için planlanan motor konfigürasyonunu andırıyor ve motor arızalarına karşı ek koruma sağlıyor.
Super Heavy, kalkıştan yaklaşık 2,5 dakika sonra Starship’ten ayrıldı ve yaklaşık 6,5 dakika sonra Meksika Körfezi’ne başarılı bir dalış yaptı. Aynı güçlendirici, daha önce 8. görevde de görev almıştı. Üst aşama olan Ship, uçuş sırasında sekiz adet sahte Starlink uydusunu fırlatma işlemini tamamladı ve Ay ile Mars görevlerinde kritik olan Raptor motorunu uzayda yeniden ateşleme yeteneğini gösterdi.
SpaceX, üst aşamanın bazı ısı kalkan karolarını çıkararak savunmasız bölgeleri test ettiğini ve iniş öncesinde agresif manevralar ile algoritmalarını denediğini açıkladı. Bu aşama, Starship olarak da bilinir ve fırlatmadan yaklaşık 66 dakika sonra Hint Okyanusu’na güvenli bir iniş gerçekleştirdi. O anlar, şamandıra kamerasıyla kaydedildi ve uçuşun başarısı, Starship V2 dönemi için ileriye dönük büyük planları işaret etti.
