Selimiye Camii, UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde yer alan önemli bir kültür mirasıdır. 2024 yılında tamamlanan restorasyon süreci, danışma kurulunda bulunan uzmanların katılımıyla yeniden değerlendirilirken, projenin güncel aşaması konusunda farklı görüşler ortaya çıktı. Özellikle ana kubbe için yürütülen çalışmanın tamamlandığı, projenin barındırdığı süsleme ve mimari restore etme ilkelerinin, sanat tarihi yazımında ve kültürel miras algısında tartışmalara yol açtığı belirtiliyor.
Bir grup iddiada bulunmuş olsa da, 2021 yılında başlayan süreçte kritik kararlar çeşitli kurullarca incelendi ve 2024 Aralık ayında tamamlanan kalemişi uygulaması bu değerlendirmelerin merkezinde yer aldı. Popüler argümanlar, bezemelerde Barok üslubun hakimiyeti ve Sinan dönemine aitliğin yeterince yansıtılmadığı yönündeydi; bu görüştürmeler bilimsel veriler ışığında Şubat 2024’te Bilim Kurulu, Mayıs 2024’te Koruma Bölge Kurulu ve Haziran 2025’te Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından reddedildi.
Ancak 29 Temmuz 2025 tarihinde Koruma Bölge Kurulu, önceki kararını değiştirerek tamamlanmış olan uygulamanın sökülmesini ve mevcut yapı üzerindeki tarihsel dönüşüm projelerinin uygulanmasını onayladı. Bu karar, Dünya Mirası’nın özgünlük kriterleri ile Venedik Tüzüğü açısından tartışmalı olarak değerlendirildi ve 18. yüzyılın katmanlarına ilişkin bazı koruma amaçlarını zorlayıcı bir yön taşıdı.
İlgili uzmanlar ve kurullar arasındaki tartışmalar, sürece dair mevcut verilerin eksikliğiyle ele alınan kararlar ve restorasyonun geleceğine yönelik beklentiler üzerine odaklanıyor. Restorasyon süreciyle ilgili gelişmeler ve alınan kararlar, hem bilimsel veri yetersizliği gerekçesiyle reddedilen önceki adımların ardından gelen yeni yönelimleri hem de miras yönetiminde oluşan siyasi ve hukuki dinamikleri yansıtıyor.
