Paris’te doğan Brigitte Bardot, özel eğitimle başlayan yaşam yolculuğunu bale ve sahne tutkusuyla sürdürdü. 15 yaşında Elle dergisinin kapağında genç bir yüz olarak belirdi ve zarafetiyle kısa sürede dikkat çekti. İçindeki cinselliği doğal ve sınır tanımayan bir ifade olarak ortaya seren bu genç kadın, abartısız bir çekiciliğe sahipken dehşetli bir farkındalık yarattı ve giderek uluslararası arenada tanınan bir simge haline geldi.
İlk büyük adımı yöneten Roger Vadim, 1956 yapımı Ve Tanrı Kadını Yarattı’da Bardot’a başrol verdi. Bu film, Fransa’da gençliğin cinsel özgürlüğünü bir manifestoya dönüştürüyor ve sansürün dikkatini çekiyordu. Bardot’nun performansı, ahlak sınırlarını zorlayarak orta sınıf değerlerini sarsan bir tablo çizdi ve izleyicilerin ilgisi hızla büyüdü. Böylece Fransız filmleri de ABD sinemalarında ilk kez geniş kitlelere ulaştı.
Medya için her adımı bir başlık, her aşka dair bir haberdi; özel yaşamı daima gündemin üst sıralarında yer aldı. Sosyologlar onu modern gençliğin güvensizlik simgesi olarak nitelendirdi; bir mitos olarak gördüler, çocuklukla yetişkinlik arasındaki sınırları zorlayan bir figür haline geldi. Time dergisi Bardot’yu Fransa’nın en seksi ihracatı olarak övdü.
BB ve Lolita Sendromu olarak adlandırılan yorumlar, Henri-George Clouzot’nun Gerçek filminde onun oyunculuk yeteneğini öne çıkarırken, “Sınırsız rol yapma kapasitesine sahip” ifadesiyle anıldı. Bu dönemin büyüleyici ve tehlikeli doğası, Bardot’nun özel yaşamının medyanın merceğinde daha da büyümesine neden oldu ve bazı anlarda kendi iç çekişmesiyle boğuşmasına yol açtı. İçimdeki canavarı öldürmeliyim diyerek içsel çatışmasını dile getirdi ve bu süreç onun hayatını derinden etkiledi.
Louis Malle’ın Özel Yaşam’ı (1961), Bardot’nun ününün ağırlığını taşıyan bir portre olarak yorumlandı; aktrisin, ünlü olduğunda yaşadığı baskıyı ve yıldızın yükünü yansıttı. François Truffaut ise ona “BB olağanüstüdür; bir yıldızdan çok bir kişiliktir” sözleriyle övgüde bulundu ve onun dönemin simgesine dönüştüğünü söyledi. Simone de Beauvoir ise Bardot’yu, kadın-erkek eşitliğinin en karmaşık zamanlarında ortaya çıkan özgür bir kadın olarak resmetti. Bu söylemler, onun toplumsal ve kültürel etkisini pekiştirdi: Bardot, yalnızca bir oyuncu değil, bir ikon, bir şarkıcı, moda ikonu ve hayvan hakları savunucusu olarak yüzyılın en özgün kadın figürlerinden biri olarak değerlendirildi. Beauvoir’ın ifadesiyle, bugün hâlâ çok konuşulan bir ilham kaynağı olarak anılmaktadır.
